புராதனம்
தாருகாவனத்து முனிவா்கள் தாமே தவஞானிகள் எனவும் தாம் செய்யும் நற்கருமங்களே பலனைத் தரும் எனவும் கருதிச் செருக்குற்றனா். அவ்வாறே முனிபத்தினி யாரும் தாங்கள் தான் கற்பில் சிறந்தவா்கள் எனவும் தங்கள் கற்பினால் எதையும் சாதிக்கலாம் எனவும் கருதி ஆணவமுற்றனா். இவா்களின் ஆணவத்தை அழிக்கக்க கருதிய சிவபெருமான் பிச்சை உகக்கும் பெம்மானாகவும் திருமால் மாேகினியாகவும் அழகிய வடிவங்கள் காெண்டு தாருகாவனம் வந்தனா். தாருகா வனத்து முனிவா்கள் அனைவரும் மாேகினியைக் கண்டு காமம் மேலிட்டவா்களாய்,தமது ஒழுக்கத்தையும் தவத்தையும் விடுத்து மாேகினியிடம் சல்லாப வாா்த்தைகள் பேசி நின்றனா். காேடானுகாேடி மன்மதா்களையும் தாேற்கடிக்கும் பேரெழில் காெண்டு ஆடையற்றுப் பிச்சை உகக்கும் காேலம் காெண்டுட சிவபிரானின் அழகில் முனிவா்களின் மனைவியா் மயங்கி தத்தம் இல்லங்களை விட்டு அவா் பின்னே வர ஊா் எல்லையைக் கடந்ததும், அங்கே மாேகினியிடம் மயங்கி நின்ற தமது கணவன்மாா்களான முனிவா்களைக் கண்டு அதிசயித்து நின்றனா். இவ்வாறு தமது தவமும், யாகமும், ஒழுக்கமும், தமது மனைவியாின் கற்பு நெறியும் கெடக் காரணமாய் இருந்த சிவபெருமான் மீது முனிவா்கள் காேபங் கொண்டனா். தாருகாவத்தில் ஆபிசார வேள்வி செய்து அதில் வந்த நெருப்பு, புலி, மான், மழு, பாம்பு ஆகியவற்றையும், முயலகனையும் சிவபெருமான் மீது ஏவினா், ஏவிய பாம்புகள் அணிகலன்களாகின்றன பரமனுக்கு விலங்குகளின் தாேல்கள் ஆடைகளாகின்றன விமலனுக்கு முயலகனாே அவா் திருவடியின் கீழ் அடிப்படுத்தப்பட்டு ஆணவம் அழிந்த தன்மையைக் காட்டி நிற்கிறான். இதனைக் கண்டு மிகுந்த பயமுற்ற முனிவா்கள் இறுதியாக ஒரு மத யானையை வேள்வித் தீயினின்று வரவழைத்து சிவபெருமானைக் காெல்ல ஏவினா். சிவபெருமான் அணிமா சக்தியால் சிற்றுருவமாய் யானையின் வயிற்றுக்குள் புகுந்து விட்டாா். உலகம் இருள்கிறது. அம்பிகை ஐயனைக் காணாது அஞ்சினாள், வந்த யானை வலி தாங்க முடியாமல், இத்தலத்தின் வடகிழக்கு மூலையிலுள்ள தீா்த்தத்தில் கரை கிழித்துக் காெண்டு வெளிப்பட்டு, அக்களிற்றின் தாேலை உாித்துத் தன்மீது பாோ்த்திக் காெண்டு வீர நடனம் புாிந்து அருளினாா். அம்பிகை கையிலிருந்த குழந்தை முருகன் தன் தந்தையை ஆள்காட்டி விரலால் சுட்டிக் காட்ட முனிவா்கள் அறிவு மயக்கம் தெளிந்து சிவபெருமான் காலடியில் வீழ்ந்து வணங்கினார்